Isowulf

Isowulf to fanowska przeróbka Wolfenstein 3D, przenosząca klasycznego shootera z 1992 roku w perspektywę izometryczną. Projekt powstał na nowoczesnym silniku Godot 4, jednak wszystkie oryginalne zasoby zostały zachowane: sprite'y, tekstury, dźwięki, muzyka i struktura poziomów pozostały niezmienione. Autor dodał jedynie sprite samego B.J. Blazkowicza — który w oryginalnym shooterze pierwszoosobowym rzecz jasna nie istniał.

Przejście na izometrię wymagało szeregu rozwiązań technicznych. Ponieważ poziomy były projektowane z myślą o widoku pierwszoosobowym, nowe pomieszczenia i korytarze pojawiają się w polu widzenia dopiero po otwarciu drzwi — niczym mgła wojny. Wrogowie są widoczni wyłącznie wtedy, gdy między nimi a graczem istnieje bezpośrednia linia wzroku: wystarczy schować się za rogiem, a przeciwnik znika z ekranu. Opcję tę można wyłączyć w ustawieniach.

Izometryczna kamera wprowadza też pewien dysbalans: wrogowie niekiedy zauważają gracza wcześniej, niż on ich dostrzeże. Aby to zrekompensować, deweloper wyraźnie zwiększył prędkość biegu (na Shift). Osobno dodano wyłączalne smugi pocisków — pomagają one orientować się w strzelaninie, natychmiast wskazując kierunek ostrzału. Przedmioty — amunicja, apteczki, klucze — które mogą się chować za ścianami ze względu na stały kąt kamery, oznaczone są jaskrawymi, kolorowymi słupami światła. Dostępne są również automapa i lekki system automatycznego celowania z regulowaną intensywnością, a także opcjonalne efekty krwi.

Co znamienne, oryginalny design Johna Romero i Toma Halla przetrwał zmianę perspektywy niemal bez żadnych modyfikacji: prędkości poruszania się, zachowanie AI wrogów i mechanika hitscan nie wymagały istotnych poprawek.

Wersja finalna zawiera wszystkie sześć epizodów oryginału, w tym walkę z Mecha-Hitlerem, oraz oferuje zapis i wczytywanie stanu gry, zmianę przypisania klawiszy, a także statystyki ukończenia poziomu.