Duke Nukem Forever 2013

Duke Nukem Forever 2013 stawia sobie za cel odpowiedź na pytanie: „Co by było, gdyby Duke Nukem Forever ukazał się w 2001 roku jako dodatek do oryginalnej trzeciej części?"

Kampania składa się z pięciu dużych poziomów połączonych w spójną podróż: od nocnego Las Vegas z widokiem na zrujnowane miasto przez pustynne trasy, bazę EDF, opuszczone miasteczko Morningwood, kopalnie aż po finałową lokację na tamie Hoovera. Wiele scen bezpośrednio nawiązuje do trailerów — na przykład przejażdżka na motocyklu i osiołku, ataki kosmitów, rozległe panoramy i przerywniki filmowe tworzące poczucie „gry marzeń", której nigdy nie zobaczyliśmy.

Pod względem rozgrywki mod pozostaje wierny klasycznej formule Duke Nukem 3D, wzbogacając ją o nowe elementy: oryginalni wrogowie (w tym warianty świńskich gliniarzy i terminatorów), nowa broń oraz unikalne zdarzenia skryptowe. Zastosowano nowe tekstury, sprite'y i efekty wizualne, a zmodyfikowana wersja silnika Build zapewnia dużą odległość renderowania i złożone efekty (w tym dynamiczne oświetlenie i szczegółową architekturę), zachowując przy tym klasyczny 8-bitowy urok.

Projekt poziomów stawia na skalę i widowiskowość: duże otwarte przestrzenie, szczegółowe dekoracje i długie liniowe trasy, przez które gracz przechodzi kolejno przez z góry ustawione sceny. Eksploracja i nieliniowość są ograniczone do minimum — mod bardziej przypomina kinematograficzną przygodę niż klasyczne, zawiłe poziomy oryginału.

Mimo mocnej strony wizualnej system walki i balans pozostają stosunkowo proste: nowi wrogowie rzadko stanowią poważne zagrożenie, a starcia ustępują napięciem klasycznym epizodom. Niemniej właśnie atmosfera, dbałość o szczegóły i wierne odtworzenie „zaginionej" wersji Duke Nukem Forever czynią moda wyjątkowo wartościowym.

Istnieje również fanowski dodatek zawierający 3 dodatkowe mapy inspirowane trailerem z 1998 roku, w których Duke walczy z UFO i odwiedza stadion Duke Dome.

Dla wielu graczy to właśnie Duke Nukem Forever 2013 stał się „prawdziwą" kontynuacją serii, oferując tę atmosferę i skalę, które zostały utracone w oficjalnym wydaniu z 2011 roku.