The Elder Scrolls II: Daggerfall

The Elder Scrolls II: Daggerfall ukazał się w 1996 roku i stał się prawdziwym skokiem w porównaniu z The Elder Scrolls: Arena. Jeśli pierwsza część już oferowała ogromny świat i swobodę działania, to tutaj Bethesda stawia na realizm i skalę: tysiące lochów, setki miast i wiosek, głęboki system dialogów i reputacji, możliwość wstępowania do różnych frakcji i tworzenia własnych zaklęć.

W porównaniu z Arena, gra wydaje się bardziej dojrzała i złożona. Zaimplementowano tu nie tylko walki i eksplorację, ale także polityczne intrygi, wybory w dialogach, wpływ reputacji na stosunek NPC. Gracz otrzymuje więcej swobody w tym, kim być i jak się rozwijać — od wojownika czy maga po wampira lub wilkołaka.

Gracze i krytycy przyjęli grę z podziwem: nazywano ją jedną z najbardziej ambitnych RPG lat 90. Swoboda, nieliniowość i bogate narzędzia fabularne robiły wrażenie, a sama idea, że można żyć w ogromnym wirtualnym świecie prawie bez ograniczeń, wydawała się rewolucyjna.

Jednak premiera była przyćmiona licznymi bugami i problemami technicznymi. Wielu narzekało, że ambitna wizja Bethesdy okazała się zbyt duża dla ówczesnych technologii. Niemniej jednak to właśnie Daggerfall stał się kultowym kamieniem milowym, utrwalając za serią status najbardziej swobodnej i ambitnej sagi RPG swoich czasów.