Command & Conquer: Tiberian Sun

Command & Conquer: Tiberian Sun ukazał się w 1999 roku jako bezpośrednia kontynuacja Tiberian Dawn i przenosi akcję do postapokaliptycznej przyszłości. Jeśli pierwsza część wprowadzała graczy w świat tiberium i konfliktu między GDI a NOD, to tutaj konsekwencje rozprzestrzeniania się obcego kryształu stają się centrum uwagi: planeta się zmieniła, znajome krajobrazy zniknęły, świat pogrążył się w mroku i radioaktywnej poświacie. Atmosfera stała się mroczniejsza i poważniejsza, a filmiki z aktorami tylko wzmacniały wrażenie z historii.

Od strony technicznej gra wprowadziła wiele innowacji. Perspektywa izometryczna zastąpiła klasyczny widok z góry, pojawiły się efekty pogodowe, zniszczalność obiektów i nowe mechaniki — na przykład możliwość używania przez NOD podziemnej techniki. Sam tiberium stał się częścią rozgrywki: zarażał teren, utrudniał przemieszczanie się i dawał nową głębię taktyczną. Wyglądało to na krok naprzód, szczególnie w porównaniu z prostotą pierwszej gry.

Gracze przyjęli projekt niejednoznacznie. Z jednej strony doceniali bardziej dopracowany świat, charyzmatyczne Bractwo NOD i głęboką atmosferę. Z drugiej — skarżyli się na wolne tempo, problemy z balansem i ogólne wrażenie, że oczekiwania dotyczące "przełomu" nie zostały spełnione. Wielu porównywało grę ze świeżym wówczas StarCraft, i pod względem dynamiki i potencjału sieciowego Tiberian Sun przegrywał z konkurentem.

Niemniej jednak z czasem gra zaczęła być bardziej ceniona. Jej mocna linia fabularna, niezwykłe mechaniki i mroczny styl wizualny pozostawiły wyraźny ślad w gatunku RTS. Tiberian Sun stał się nie tyle symbolem sukcesu, ile przypomnieniem o tym, jak seria próbowała się zmieniać i szukać nowych form, nie zawsze znajdując zrozumienie wśród graczy.